Osman Karahasanoğlu Şiirleri - Şair Osma ...

Şeyrani kardeşim Adaklı söyler
Allah denmeyen yer virane evler
Yerde,gökte her şey onu zikreyler
Tesanüt eyleyip HAKKA gidelim

12.02.2009

Çatısında karlar erir
Hak güneşten ısı verir
Topraktan rızık yeşerir
Sarkıtlar var saçağında

26.03.2012

Gönül evi üzgün bir sevinç bekler
Hüzne tekme atmış dönmüş deliye
Hasret gemisine yelkenler ekler
Vuslatı kucaklar bakmaz geriye

Kabaran her dalga nefreti siler

Bir millet yekvücut
Büyük bir destan yazdı.
Nene hatunlar, Kara Fatmalar
Lakin unutturdular
Örtülü analarımızı,
Şerife bacılarımızı

Bastığın toprağı,kara diye hor görme.
Dünyaya gelişinden,pişmanlık gösterme.
Alçak gönüllü ol,yükseğe göz dikme.
Ölünce gireceğimiz yer, toprak anadır.

Topraktan yaratıldı, Âdem babamız.

Gittikçe içer,
Sonra ayılır.
Akıl,
Onun gelecek
Ve
Geçmişini,

Bir elin de helke, pınara gider
Al yazma başında, benzer al güle
Salını,salını, çeşmeye gider
Çabuk dön evine, git güle,güle

Al yazmalı güzel, yazman nişanın

Şiir akıcı olmalı
Bundan bak dersler almalı
Oklar hedefin bulmalı
Dertlere çözüm olmalı

19.01.2008

Ağzından çıkana,
bak hele.
Kur’an okuyana,
öğrenene,
Diyor,
arap papağanı.

Yine hüzünlendim, deşme yaramı
Senden zarar gördüm, arama beni
Çek elini artık, bırak yaramı
Merhem olamazsın, arama beni

Cenubden ruhuma, can olup estin