Düzeni değişti,işte alemin.
Tersine yazıyor, artık kalemin
Kimseye vermezdim, uyduruk selam
Selamda rahmet var, elbet hak kelam
Güzelliği görenler, birbirine dost kalır
Sevgiyle buluşanlar, daima moral alır
Canım bedende iken, kulluğum bende kalır
Her türlü cefa gelse, hikmetinden zevk alır
Filizlenecek habbe, düşse de toprağıma
Kadındır; şefkati, sevgisi olan.
Onu kadın yapan işte budur.
Erkek gibi, sananlar olsa da.
İçinde şefkati, merhameti vardır.
Sokakta bir hayvan görse.
Alır onu eline sever.
Hain olan elbet huzura ermez
Düşman kuyusunu kaZandır Şehit
Alçak hainlere hiç aman vermez
Vatan için destan yaZandır şehit
İmanı olmayan sevmez vatanı
Ortada çok soysuz, bitli domuz.
Salyalı kuduz, kaşınır gezer uyuz.
Dilim söylemeye varmıyor.
Gel gör ki, ne haldeyiz.
Kalemim yazmadan duramıyor.
Aç gönül sen daha, neler istersin.
Ağzına bir parmak, bal çalmadın mı?
Sen böyle kula kul, Hani olmazdın.
Meyveli ağaca, dal olmadın mı?
Bağını, bahçeni, sel almış gitmiş.
Geceler hep karanlık,sensiz.
Sen fenerim ol.
Yolumu kaybedersem,
Sen pusulam ol.
Düşersem dalgalar üstüne,
Sen yelkenlim ol.
Bugün yine, yunusları gördüm denizde.
Bir birleriyle oynaşıp, yarışıyorlardı.
Göremezsem huzursuzum, yunusları her seferde.
Sanki akrabaydık, kafalarıyla selamlaşıyorlardı.
Kafasını çıkartıp, dalıyordu suya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!