Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayatım sevdiğim iki kelimeden ibaret:
Sevgi ve Hüzün
Çeşitli kombinasyonlar oluşturup hayatımın fotoğrafını oluşturdular.Hangisinin rengi ağır bastı bilmiyorum inanın.Ama bence iyi bir ikili.Yüz ifadem gülmek-ağlamak arasında bir hayat işte.Belki de bir çoğunuzunki gibi...
Doğduğum yerin, bitirdiğim okulların, olmayan eserlerimin önemi yok sanırım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!