Irmak bu gün neden hep suratın azgın
Sanki benim gibi anandan mı ayrıldın
Görüyorum seni ben halinden bezgin
Benim gibi sen dertlerle mi yuğruldun
Sevgilim küstü de sözümü dinlemez
Seni sevdigim içine olur pişman etme
Ben doguştan yalnızım bırakıp gitme
Sana olan sevgimi başkalarına satma
İsdemezsen aşkımı getir yarim geriye
Sevgim kalbimde dursun geri ver
Ayşe fatmamısın hiç adını bilmem
Beni etkiledi senin yüzüme gülmen
Yaramı sarmasaydın yanına gelmem
Ayrılamam güzel yaram iyi olmazsa
Yüzüme gülmen ilham verdi yazdırdı
Sevgili olursan benle mutsuz olursun
Kıraliçe yapsam gönlüme taçsız kalırsın
Zengin birine git beni yar neden bulursun
Mutsuz ederim diye seni korkuyorum ben
Talisizligim benim sana da geçmesin
Unutma çanakkalede yatan atanı
Onlar emanet etti bu cennet vatanı
Savaşa aldılar elleri de sopa tutanı
Bu hazır vatanı korlayın kardeşler
Alevi sünü kürler de yan yana orda
Yolundaki taşları toz edecegim
Aradaki dağları düz edecegim
Gelmezsen buralardan gidecegim
Güzel gözlerini de görmeyim deyi
Seni almayıp yine yalnız kalırsam
Hani beni seven dostlarım nerdeler
Düştüm kaçtılar gizli saklı yerdeler
Dost kalırmı kapandı kapı perdeler
Şimdi tek başımayım gezer dururum
Acımazlar gönlümü yaktılar derinden
Ne ilk benim aşkım nede son olur
O meçhul sevgiliyi ben arar giderim
Aşktan anlamazlar da hep beni bulur
Her güzeli ben yarim sanar giderim
Yüzler güzel gönlüler ayran çıkıyor
Hani yolda giderdin adres sormuştun
Senin gibisini inan ilk defa görmüşdüm
Yüzünü görünce güzel hayran olmuştum
Haberin yok senin güzel yanrım artık
Boyun selvi gibiydi güzel gözlerin sihir
Çağırdın kovdun beni de mutlu oldunmu
Geceleri ağlattın gözümü kendin güldünmü
Sen nakkörün biriymişsin yar nasıl bildimmi
Seni sevdimde zalim ben de yanarım şimdi
Senin gibi bir zalim görmedim ömrümde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!