Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Nice atsiz kahramanlar gecti, adsiz adsiz, bu gecitten, kollari yerlerde, baslari koltuklarinda, bacaklari arkadan geliyordu selam vererek! Ya selami alanlar, baslari egik, gozleri yerde, elleri yana birakilmis, ayaklarinin ustunde duramiyordu hala... Vatanin topraginda gezemiyorlardi bile, cünkü dogduklarinda borclanmislardi henuz..... dedirttiniz bana.. kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta