Düşman dayanmış kapıya
Osman çavuş direniyor düşmana
Kaçacak yer yok
Tek vatan bu topraklar
Osman çavuşun kolu yok
Bacağı yok artık
Yüreği aklı yok
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Nice atsiz kahramanlar gecti, adsiz adsiz, bu gecitten, kollari yerlerde, baslari koltuklarinda, bacaklari arkadan geliyordu selam vererek! Ya selami alanlar, baslari egik, gozleri yerde, elleri yana birakilmis, ayaklarinin ustunde duramiyordu hala... Vatanin topraginda gezemiyorlardi bile, cünkü dogduklarinda borclanmislardi henuz..... dedirttiniz bana.. kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta