Düşman dayanmış kapıya
Osman çavuş direniyor düşmana
Kaçacak yer yok
Tek vatan bu topraklar
Osman çavuşun kolu yok
Bacağı yok artık
Yüreği aklı yok
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Nice atsiz kahramanlar gecti, adsiz adsiz, bu gecitten, kollari yerlerde, baslari koltuklarinda, bacaklari arkadan geliyordu selam vererek! Ya selami alanlar, baslari egik, gozleri yerde, elleri yana birakilmis, ayaklarinin ustunde duramiyordu hala... Vatanin topraginda gezemiyorlardi bile, cünkü dogduklarinda borclanmislardi henuz..... dedirttiniz bana.. kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta