İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Zamanın kalabalık caddelerinde sessiz bir yolcuydu o. Dünyanın gürültüsünden çok kendi içinin uğultusunu dinledi; her satırında biraz kırgınlık, biraz umut sakladı. Çocukluğundan beri kalbine dokunan her acıyı sözcüklere sığınarak taşıdı, kalemini yalnızlığın kanatlarına bağladı.
Melankolisi, gün batımında gözlerine dolan hüzün kadar derindi; romantizmi ise bir gül yaprağının sabah çiğini saklayışındaki narinlik kadar gerçek. Aşkı da özlemi de hayata dair bütün yaraları da şiirlerinde y ...
