Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Elektriğe doğalgaza
Zam yağıyor başımıza
Ortak mısın aşımıza
Bakılmaz göz yaşımıza

Yıllar yılı terin akıt

Mevsimler güneşte açan birer kum zambağıdır, bembeyaz
Baharda ipek, kışta kar
Ve ırmak tüm sırların ortağıdır

Gençlik esintisinin kalemi her yeri boyayınca
Gönül sevda teknesinde gezinmek ister.

Yeryüzünde bitsin kemlik
Hâkim olsun huzur, dirlik
Mümin olan yapmaz benlik
Sevap günah yazılacak

Secdeye eğilirsin, beş vakit tam kırk rekât
Namazı kılanlardan, düşer mi sandın zekât

Seğmenoğlu

Her nefis ölecek sonunda elbet
Dünya yaşantısı sadece oyun
Kimseye torpil yok aynı akıbet
Günahtan pişman ol değişsin huyun

Şu kocaman evrende sanmayın ki Zühre’yim
Haddimi biliyorum ben ufacık zerreyim
Ellerim, ayaklarım olsa da bir hediye
Yaratıldığım ilk an bir tanecik hücreyim

Seğmenoğlu

Okumazsın Kuran’ı; İncil, Tevrat, Zebur’u
Dünyada var mı senden, daha da mendeburu?

Camiye hürmetin yok, ne Havra, Manastıra
Günahını yüklesen, sığmaz römorklu tıra

Değeri bilinmese de
İpekten daha yumuşaktır kalpler
Çiçekli bir sahnede
Sevda ile yüklü olduğunda
Sıcacıktır, ısıtır her yeri

Kendi kendinle çatış çatış, nereye kadar?
Çatışmak için değil bu hayat.

Her şey zıddıyla kaim,
Her zıtlıkta bir ahenk, bir uyum.
Toprağın sırrı, gökyüzünün özlemi,