Osman Abi’m, Herkül mü desem Hulk mu?
Vücudu üçgen, kollarıysa sağlam taş mı?
Gören sanır ki demirden bir kalp saklar,
Oysa yüreğinde bir çocuk masumiyeti var.
Pazuları öyle güçlü, göğsü dağ gibi,
Ama biliriz ki taşıdığı, hayatın yükü hep diri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



