Osman Aga verdi bana bu defteri,
Dedi; al kalemi,döktür sözleri.
Ben de yazmaya basladim sizleri,
Beni sair de ettin,be Osman Aga…
Osman Aga kendi gider yoluna,
Takmamistir Emine’yi koluna.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Osman Aga,Erdal’ın süt kardeşi,
Yoktur Osman Aga’nın benzeri,eşi.
Boşver Osman Aga,söndür ateşi,
Yaşamayı seversin sen,be Osman Aga…
Güzel dizelere tebrikler şairim
Mustafa Yiğit
iyi etmiş Osman ağa...
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta