Birine sordum Nafi’yi,
“Eyi, gözel, hoş” dedi…
"Nasıl, sağlam mı? " dedim,
"Korkma! peşinden koş " dedi.
“O’nun kürkü yok, çulsuz ” dedim,
“O zaman o adam boş” dedi…
Ben de döndüm o’na,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta