Karanlık, mavi göğü çatlatan ışık gibi,
Bir şimşek gelip geçer ebruların üstünden
Çözülür ivmesinden eşyanın yerçekimi,
Şaşakalır, susarım kırık aynalarda ben.
Yorgun düşlerimizde unutuş yalnızlığı,
Buruk bir nostaljidir hülyamız heybemizde.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Merhaba bu güzel şiiriniz için sizi tebrik ederim.
Bu güzel şiirinizi, wwww.ultrailan.com sitesinin şiir bölümündede görmek isteriz.Başarılarınızın artarak devamını diler ,saygılarımı sunarım.
Dr İbrahim Necati Günay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta