Kaç karanlık öfkelerle sarıldım sana,
Deniz dibindeki mercan adaları,
Yerin üstündeki ayak izlerim kadar varlığım,
Sana susayacak kadar oruca hasretim.
Loş odada, bir örümcek ile başıboş kalmalar,
Boş bir hayatta ekmeğime acı sürmeye kalkan adiler,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta