Sönmüş yıldızlarla yıkıyorum,
zehir yeşili çocukların;
soğuk taşlarda buğulanmış,
körpecik bedenlerini.
Çocuk rüyalarından, bir suçlu gibi kaçıyorum
köşe bucak,
ve bir örümcek gibi sarkıyorum parmaklarımdan.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta