nitrojen pompalanmış düşünceler,
................zihinlerde buz,
üretim durdurulmuş beyinlerde,
...................tabelada lokavt,
öyle ki çözülmüyor
.............herhangi bir iç güçle,
ve dışarıdan bir sıcaklık bekliyor,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




kopmuşlar, yaşadıkları gerçeklikten. İnkarları oynasalar bile, bir o tarafa bir bu tarafa savrulmaktan bıkacakları gün, ha bire erteledikleri REALİTE'ye inanacaklar elbet. O da az biraz Umut.
Mehmet Sıdık DÜNDAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta