Orucum benim…
Bir hurmam, bir dilim arpa ekmeğim.
Sahurda karanlığı yaran niyetim,
İftar vakti kapına uzanan ellerim.
Nasılsın?
Evet sana, seni soruyorum.
Hiç soran oldu mu...
O’ndan başka seni?
Bir tas telbine çorbam,
Birkaç damla zemzemim,
Göğe yükselen sessiz aminlerim,
Bir haftaya sığmayan perşembelerim.
Açlığım midemde değil artık,
Kalbimde büyüyen bir özlem…
Az ama sana dönük halimizden,
Söylesene, memnun musun bizden?
Kayıt Tarihi : 28.2.2026 06:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sahur vakti ilham edilen… Gece susmuştu, dünya uykudaydı. Masamda bir dilim arpa ekmeği, bir bardak su… Sahurun sessizliğinde kalbim konuşmaya başladı. Açlık daha başlamamıştı ama özlem çoktan içime yerleşmişti. Bu sofra midemi değil, niyetimi doyuruyordu. Ezan yaklaşırken içimden sadece şu geçti: “Az ama sana dönük hâlimizden… Rabbim, memnun musun bizden?”
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!