Oruç Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

ORUÇ

Yine oturduk diz dize

Sofrada cennetten bir esinti:
hurma, zeytin, zemzem,
buğusu tüten çorba.

Ağızlara sabrın mührü vurulmuş,
kutsal vakti bekleriz sessizce.
Sanki ukbadan gelecek
bir izin bekler gibi.

Dudaklar kurak bir çöl,
nefsin boynu bükük;
sabrın, dayanmanın,
iradenin imtihanında

Derken yükselir semaya
ezan-ı Muhammedî…

Vakit tamamdır artık,
iftarın kapısı aralanır.

İster kuru ekmeğe katık olsun
ister gökten inmiş bir sofra;
o ilk lokmada saklıdır
dünyanın en nadide tadı.

Damakta bir şükür serinliği…
Kalpte bir huzur dalgası…

Ve dudaklardan dökülen
en güzel söz:
Elhamdülillah.