Hıçkırıklar beyaz karlarla örtülü gecenin,
Sinesinde içli ve derin akisler bırakmaktaydı,
Zilin acı sesi, gecenin karanlığını yırtıyordu..
Gözler kararmaya başladı,
İçinde fırtınaları boralar koparmaktaydı sanki,
Yüzünde tahammül edilmez ızdırap izi vardı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta