Bin dokuz yüz yetmiş yedide almıştım örtünü
Eğitimde okurken
Çok meraklıydık o zaman unutmam görüntünü
Bana anı kokarken
Yırtılmış bak köşesi seni korurken masam
Örtüyü artık atmam
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Çok güzel hocam, her nesne de her eşya da her söz de yatan geçmiş tarih ve anılar hiç bir şey unutulmuyor.gönlünüze sağlık. Abdülkadir Kalay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta