Örtüdür Geceler Şiiri - Ahmet Tabak

Dünya yangın içinde, imtihan var her yerde.
Görünene aldanma, hakikatler seherde.
Bataklığa saplanıp çırpınırlar her gece,
Saldırı var her yandan, asıl düşman içerde.

Bir tarafta cürümler işlenir hayâsızca,
Sarhoş olan erkekler kadınla buluşunca.
Haramlar işleniyor karanlık ortasında,
Sefilleşiyor insan, akıllar uyuşunca.

Hataların çoksa da haddi aşma ne olur,
Ayıpları örten kul umulur ki affolur.
Riyâ da pis, içkide kumara hiç yaklaşma,
Geceler örter bunu, pişman olan kurtulur.

Kızdığın o Müslüman belki de hâli yaman,
Nefisler pek çetindir, düşürür zaman zaman.
Niceler kurtuldum der, kurtaramaz imânı,
Yaşıyorsan umut var, affeder seni Rahman.

Günahkârı hor görme, kötü olan günahtır,
Örnek olan elçiler bize bunu anlatır.
Tövbe edip kurtuldu nice insan mazide,
Kullarını affeden yalnız yüce Allah’tır.

Aynaya bakar isen, hakikati görürsün,
Neler yapıyorsun sen, göremiyorsan körsün.
Kusur arama sakın, kıyamet bize yakın,
Affet gel kardeşini, asık suratın gülsün.

Bir kusur görür isen, kapat o gözlerini,
Nefsinden kötüsü yok, kandırma hiç kendini.
Rahmet kapısı açık, istisnâsı yok bunun,
Hor gördüğün insanlar geçerler belki seni.

Allah’a dost olanlar durmadan çalışırlar,
Birlik olup yalnızca hayırda yarışırlar.
Korkarlar emanetten teslim edene kadar,
Kusursuz değil kimse, kul olanda hata var.

Gecenin rahmeti çok, korur müttakileri,
Kalpler zikir halinde, yüzde secde izleri.
Âcizliğini bilir, istiğfarı çok çeker,
Gösteriş belâsından uzaktır her halleri.

Gecelerde yaşanır, duadadır hep diller,
Secdelerde gözyaşı, göğe uzanır eller.
Gizlenir karanlıkta, niyazlar Rabbinedir,
Gayretleri çoksa da bilinmek istemezler..

08.01.2026
Ahmet TABAK