kendi cesedine aşık bir yüz
çokça makyaj var üstünde
gözleri kör(,) cebinden çocuklarını çıkartıyor
ufak yaşamlar kurmuş düşlerinde bebekleri aç bebekleri ölü
son bir çığlık iç
in nefes alıyor yaş
am kudurmuş arsızca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta