Bugün Ortaköy dalgalı,
En az benim kadar hırçın.
Ben Ortaköy’ün yaramaz bir o kadar da haylaz
palyaçosuyum.
Benim işim insanları güldürmek.
Sizleri güldürürken her zaman içimde bir acı var oldu.
Bunu sizler bilmediniz.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bazen icin kan aglasada,karsindaki insanlari güldürebilmek,onlari mutlu etmek icin kendi mutsuzlugunu gizleyebilmek.Ben sahsen,palyocolarin o komik gözüken maskelerinin altinda,sizin anlattiginiz gibi hep hüzünlü bir kalbin oldugunu hissetmisimdir.O yüzden siirinizi okurken bile üzüldüm.Cok etkileyici,güzel bir siir.Basarilarinin devamini dilerim.Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta