Ortaköy Palyaçosu Şiiri - Onur Gökdal

Bugün Ortaköy dalgalı,
En az benim kadar hırçın.
Ben Ortaköy’ün yaramaz bir o kadar da haylaz
palyaçosuyum.
Benim işim insanları güldürmek.
Sizleri güldürürken her zaman içimde bir acı var oldu.
Bunu sizler bilmediniz.
Yüzümde yalancı tebessümler oldu
Geceleri hep ağladım
Yüzüm, gözüm şişti.
Renkler yüzümü alladı.
Şimdi daha bir ağlamaklıyım.
Ne yapsam beni anlamayacaksınız!
Ne yapsam hep soytarı olarak kalacağım!
Maskemi de çıkartmayacağım.
Güldürürken hep içimde bir elemle…
Size de hak veriyorum
Sizleri eğlendirmeliyim.
Bu benim işim.
Yeter ki siz gülün!
Mutlu olun!
Ama İçimdeki çocuk incindi.
Zamanla taşa dönüştü.
Korkmayın
ben de sizleri böyle kabul ediyorum
Ben Ortaköy’ün, İstanbul’un,
Marmara’nın yaramaz, haylaz
bir o kadar da hırçın palyaçosuyum