Ortak Nefes Bilge

Bir bilge gibi soğukkanlı, bir melûlce güleç;
Dedim ki: “Severim seni… ey şehr-i şuh, vakit geç!”

Her köşede arz-ı endâm eden o kirli heves,
Kötülükle bile süslenip gülümseyen nefes.
Ne zevk-i lâhûtî derler—ne varsa hepsi hınç nârı;
Bir “ışık” diye satarlar, karanlık harmanında kârı.

Şenlik diye kurban edilen kaç ömrün ocağı var,
Bayram diye boynu bükük, açların üşüyüşü var…