Ortadoğu Şiiri - Salim Diyap

Bu toprakta,
bıçak bilemiş haritalar gece uyumaz;
bu nedenle güneş kanlı doğar.

​Zeytin ağaçları
sorguya çekilir;
toprak, kime ait olduğunu
mezar taşlarından öğrenir.

​Kardeşlik;
ilk taşı kimin atacağına bakmaktır,
aynı suya eğilip
ardını koklamaktır.

​İhanet,
dil ucunda saklanan
en eski duadır.
Silahlar konuşur,
insanlar tercümandır.

​Çocuklar,
hangi kurşunun
hangi bayrağa ait olduğunu büyüklerden iyi bilir.

​Kan,
bu coğrafyada delil değil,
yakıttır.

​Ateşi harlayan da
söndüren de
aynı eldir.

​Efendi değişir,
boyun eğme baki kalır.

​Halklar,
duvar ile kurşun arasına sıkışmış
bir nefestir
Ne haykırır
ne susar;
sadece tükenir.

​Ortadoğu,
bir coğrafya değildir artık;
üstü açık
bir toplu mezardır.
İyisi kötüsüyle bir arada çürür.

Salim Diyap