yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Öyledir işte azizim, basit kafiyeler kadar
Her gece nükseden hatırana sığınırım
Affola, genç yaşta ihtiyarlamış bir şair bozuntusu olarak kalacağım
Bu koca gezegende hayalim olmadan ilk defa yatmayacağım
Bulantılar silahlarla basacak aklımızı
Silemeden henüz terimiz kalacak, yere değecek alnımız
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta