Kadın
Lacivert bir gökyüzü sürmüştü tırnaklarına.
Herkes kadar dalgın bir yüzü taşıyordu ve boynunda beyaz bir sonbahar. Sahibine dargın yalanlardan belki. Belki de sırf belki’ ler yüzünden..Bilmiyorum.
Gözlerim ilk onu seçmişti, kalabalıktı.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta