Gittiğinden beri ilk kez odana giriyorum,
Adımlarım beni odanın bir köşesine atıyor babacık,
Bir masa, üzerinde kırmızı elma marpucun,
Dokunmadım gittiğinden beri babacık
Sipsin de yerinde, ıslaklığın kurudu, saklıyorum.
Sen kokuyor burası ve bir günlük buluyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta