sonsuz sürer mavi karacakaranlıkta
bildik tüm renkler toz olurken şuracıkta
nefesini çekerim içime farkedilmezliklerde
seni yutkunurken teskin telâşlarda...
üşüdüm şimdi
sesinin yorganıyla ört beni
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta