Gözüm alabildiğince toprak ıssızlığında uyuyor huzur.
Gökyüzüne nispet, mavi açmış dikenler. Güneş sıcak mı sıcak.
Bakışlarımı öpüyor biçilmiş buğday sarılığı.
Sakinliğinde içilen kahve kokusuna uçuşuyor arılar.
Yaşam sevinci geliyor boşluğun sessizliğinden.
Geride bıraktığım terane sökülüyor içimden.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta