Pir Sultan Abdal şöyle der:
'Atılan akılsız taşlar beni yaralamıyor,
İlle de dostun gülü yaralar beni.'
Yaralı bir kuş gibi dolandım
Sonunda bir dost sarıldı bana
Üzülme dostum sen örnek ailesin
Sonunda sen kazanacaksın
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta