Aslan bir kükredi “Benim bu orman,
Ormanın Kralı benim ben” dedi…
Çakal bir titredi “Alevin saman,
Üflesem sönersin bitersin” dedi…
“Ben bir efsaneyim adım da yeter,
Bir orman ardımda ot gibi biter,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta