yakından uzaktan
derin nefeslerle yeşilin kokusunu
rengini solumak
insanı sürgün ediyor cennete
bozulmamış
yeşil bir kumaş gibi orman
doğanın
bu sesli/sessiz tablosu
gözleri hayran bırakıyor
yangınlardan önceydi
çeşit hayvanların
yuvalarında
son mutlulukları
son uçuşları
son sesleriydi sanki
rüzgarların
ağaçlara son sarılışıydı
bulutların elleri
son kez seviyordu ormanı
yangın çıktığı gündü
ateş
düştüğü yeri yakıyor
yeşilliği kavuruyordu
göğe doğru uzanan
ağaçlar yanıyordu
sabah gülüşlü yeşillik
simsiyah oluyordu .
yanmış kül olmuş
ağaçsız kalmış orman
arı sesleri , kuş cıvıltıları
renk renk kelebekler
karacalar ,kaplumbağalar
bin bir çeşit sürüngen
çok yavrulu tavşanlar yaşardı
yangın sonrası
her yer ,her şey çığlık
nice canlar ateşle yanmış
insan ve toprak dostu
ormanlar da ağlarmış ..
11.11.2024 /Fethiye
Elazığlı Mustafa KayaKayıt Tarihi : 20.11.2024 17:39:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!