18.04.1997 Trabzon Akçaabat
Yapraklar inatçı gün ışığının günaydınına
Kuşların ötüşü geliyor kulaklarıma
Yerden kalkıyorum yürüyorum yeşil rüyamda
Her adım atışımda biraz daha çekiniyor doğa
Ağaçların arasından geçiyorum hapisten çıkarcasına
Bir ses duyuyorum,
Bir balta sesi bir de çığlık sesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta