1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
Tövbeye durdu ağaçlar
Yapraklar düşerken dal uçlarından
Bir büyük sabra soyundu ağaçlar
Sular kururken damarlarında
Böylece kıyama durdu ağaçlar
Avuç avuç niyazda kollar
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta