1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
Tövbeye durdu ağaçlar
Yapraklar düşerken dal uçlarından
Bir büyük sabra soyundu ağaçlar
Sular kururken damarlarında
Böylece kıyama durdu ağaçlar
Avuç avuç niyazda kollar
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta