Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
harikaydı nesrin hanım, ne diyeceğimi bilemedim. dizeler çok güzel.hele şu günlerde, çok anlamlı oldu. ilki ayrı bir güzel hikayesi ayrı bi güzel
Son kitabınınn tadında bir Orman şiiri...kısa ama muhteşem...Üstelik de ikizi ile birlikte...
Şiiriniz de öyküsü de harika.
Ormanda çok yaşadığımdan olacak, bende farklı çağrışımlar uyandırdı.
Özellikle de Doğu Karadeniz ormanları.
Bir dünya harikası.
Güzel şiir.
Sevgiler saygılar.
Mehmet Nacar
Orman,
cı ya selam olsun,
Onu bir sen hatırladın,
onore ettin,
ir gün geleek onu herkes hatırlayacak,
tebrikler şair...
Ah! her şeyimiz gibi katlediliyor ormanlarımızda. Tebrikler güzel şiirine. Sevgilerim yüreğine Sevgili Nesrin.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta