İstanbul’da
Boğaziçinde
tarifsiz kederler içinde
bir garip Orhan Veli vardı.
Ankara’da
talihsiz bir çukurda
tarifsiz acılar içinde can verdi.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Sonuçta; en verimli çağında Orhan VELİ KANIK'ı kaybedip, yaratacağı nice eserinden mahrum kalmış olduk. Sizi kutlarım. Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta