İstanbul’da
Boğaziçinde
tarifsiz kederler içinde
bir garip Orhan Veli vardı.
Ankara’da
talihsiz bir çukurda
tarifsiz acılar içinde can verdi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sonuçta; en verimli çağında Orhan VELİ KANIK'ı kaybedip, yaratacağı nice eserinden mahrum kalmış olduk. Sizi kutlarım. Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta