Yaşıyor...
Gün doğmakta sevgilim
Hüzün yine deminde ve taşmakta
Ruh yine kin gütmekte ve sövmekte
Ne bir adım atmakta ne geri gitmekte
Karanlık geleceğin diğer adı oldu
Yeşerecek diye beklediklerimize kim güneş olacak
Ruhuma dün eş iken bugün ayrılık perdesinde son sahneyiz
Bir anadan kalmaydı gelinliğin düğündeki tek çeyiz
En ahkamında dünyanın kendimizce beyiz
Gören halimizi der:
Bi gel gör umudun bendeki tükenişini
Zaferini yazacaklar beni yenişini
Pes ettiren ne sensin ne tükenen umudum
Sevda şarabından içirmemişsen bir yudum
Akacak göz yaşım kalmadı mı? Son demden sonra
Ne ben mecnun gibi çöller aşarım
Ne sen leyla gibi beklersin beni
Ne ben Ferhat gibi dağlar delerim
Ne sen şirin gibi beklersin beni
Ne ben murat olurum ne sen nazlı
Ne ben kerem olurum ne sen aslı
Kus yalanlarını geçen seyyah duyacak mı?
Sus kalanlarını anlatma, giden anlayacak mı?
Benliğinde hapsolmuş şeytan tövbe etmez mi?
Sensizliğinde kaybolmuş bu beden yetmez mi?
Kırılmaz sandım kalbin ardındaki kapıyı
Tasarlanmış cinayet gibi ardındaki yapıyı
İnsan sevdiğinin kusurunu görmezmiş
Gösterseler bile anlamaz bilmezmiş
Yalan ipliğini söküp tekrardan örmezmiş
Kaybolmuş çölde Kaf gibi
Sana söz verdiğim çiçekler var ya soldu
Fazla mı bağlanıyoruz acaba?
Yoksa hala bir rüyada mıyız?
Tatlı bir gülüşe umut beslemedik mi?
Yoksa hala bir umutta mıyız?
Hesaba çekme vakti kendimizi
Gitme demek bu defa zor geldi
Doğrusu mağlubiyetler ardı sıra
İkimize fazlaydı bu masum günah
Sen sağır aşıktın, bense NAŞİDEYİM
Eseriyim haybeye ayrılıkların
Mağlubiyetlerin zafer çığlığı kulağımda
Yaşadığım şehir öyle dar geliyor ki bana
Boğulacak gibi oluyorum, inebilir miyim?
Değişen çok şey var benliğimde
Benim de söyleyeceklerim var otur dinle
Birer çay içer miyiz öncelikle?
Sevgilim
Sana inanmam için bir şey söyle
İçinde en süslüsünden yalanlar olsun
Sanki gerçeği arayıp bulmuşuz da
Neyse Sevgili
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!