Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Yağmur yağdı.
Yağmurdan sonra kuşlar uçtu.
Güneş açtı ,
Balkondan baktım
Sardunyalar bana güldü

Alaybey bizim mahalle ...
Dur konuşmalıyız seninle ..
Böyle olacağını bilseydik
El sallayarak uzaklaşmazdık ,
Sökülen bahçemizden ,
Dut , erik , asmalı ,

Eğer bu sana yazıldıysa
Yükü sen taşıyacaksın.
Göğsünün ortasına bir acı yerleşecek,
Diğer tüm duyguları bastıracak.
Gecenin yarısında sabahın erken saatlerinde
Derin üzüntüyle uyanacaksın.

Terk edilmişlik duygusu,
Ne berbat bir durum.
İşin garip yanı,
Kimin tarafından terk edildiğini bile bilmiyorsun.

Ama kimsesiz gibi hissediyorsun,

Birçok kıyafetimiz ayakkabımız vardır !
Bazılarını her gün giyeriz.
Bazılarını sene de bir kere!
Bazıları öylece durur.aklımıza gelmez bile ...
Benzer tıpkı hayatımızda olan insanlarla ilişkilerimize...

Ufacık şeylere dert edinip ,
Her şeyimizi kaybetmiş gibi ,
Çok gereksiz şeylere üzülüyoruz !..
Oysa yaşamak için sağlığımız ,
Hayatları devam eden yakınlarımız ,
Sevdiklerimizle bölüştüğümüz ekmeğimiz,

Hiç kimse için hayatınızı zehir etmeye değmez !!
Sizin iyi niyetinizden sevginizden bir güzel faydalanırlar
Bazen tertemiz duygularınızla oynarlar .
Onların karşısında yerden göğe kadar haklı olsanız da
Karşınızda sizi anlayacak kapasitede insanlar bulamazsınız .
Böylelerinin yüzünden her bir saniyeniz sağlığınız heba olur gider .

Eğer sözle olsaydı;
Fakir, "zenginim" derdi ve zengin olurdu
Dindar, "imanlıyım" derdi ve cennete layık görülürdü.
İnsanların kalpleri, yaprakları açılmamış karnabahara benzer.
Kimse, bir başkası için ,
Yüreğinin içini görmeden hüküm veremez.

Yağmur hiç durmadı bugün ...
Yağmur yağdığı yerlere adaletle yağıyor ...
Zengin fakir gözetmiyor ...
Zenginin arazisi fakirin tarlası diye bakmıyor .
Güzel ağaç dikenli bitki diye ayırmıyor .
Güle ayrı yoncaya farklı muamele yapmıyor .

Bir süreliğine,
İyiliğe karşı son derece zeki olmayı,
Kötülüğe karşı aklımı kaybetmeyi arzuluyorum.
Haksız menfaat elde edenleri ,