Orhan Demirtaş Şiirleri - Şair Orhan Dem ...

1.
garip bir titreyiştir
içimde kökleri kayıp aynalar
yaradır tenimde koyulaşıp kanayan
hangi çıkmaz sokağın bağrına duvar çeksem
..........ve hangi kaldırım taşına boyun eğsem

yokluğun aşkına
...........allah aşkına

gel saklan yüreğimin tenhasına

elma desem de çıkma

Yıllar sonra derin bir vadi olan yüzüne baktım...
……Beyaz bir ışığın gölgesinin ruhuma düştüğünü gördüm...

Bir kahin edasıyla
…..Hayatın ve ölümün kardeşliği
Deliliğin ve ermişliğin kapısından geçerek

benim en ağrılı halim

.......yüzü ihtimalim
.....................yüzü sesim
...............................yüzü nefesim

Zaman, kanlı yüreğiyle kirli bir kederin içinden geçerken, tüm yakın ve uzak çağları diriltecek ak yonca bir yüz, bana ezel yıldızım diyordu.

Ben ki; yeni gezegenlere mayalansın diye birçok şiirimi yıllarca suda bekletmiştim. Ömrüm boyunca gecelerin siyah zifiri saçlarını sığınak etmiştim kendime.

Umutsuzluğun kanatlarına asılı olan parçalarımı hangi soluk tutardı. Son istasyonu bekliyordum intihar etmek için.

ey hayatın beyaz gülünü paylaşamayan insan(cık) lar
karanlık hayallerinizin kalbine serdiğiniz rahat(sız) yataklarınızdan
ve dünyanın hiç kimseye kalmayacak olan topraklarının
.................................................köleliğinden ve esaretinden kurtulun

asra yemin olsun ki;

ah, her sabah sol yanımda aradığım o,
................................................iki el, iki göz
bozguna uğruyor yüreğim hatırladıkça sizi

toprak ve insan kokulu
.................zifir bir kuyu gibisiniz

an gelir
.........bütün sesler
.................bütün eller ve ayaklar çeker gider yanımdan

keşke tüm gidenler gibi sende çıkıp gitseydin aklımdan

bu yazdıklarım sana d/okunur mu bilmiyorum....
ancak...........
.........gittiğine değsin diye yazıyorum işte...

seni seviyorum dediğim günden beri.... yalnızım
...nereden bilirdim

hani,
......gel sevdan kadar konuş desem
............ömür boyu dilsiz kalacak insanlar biliyorum..


Orhan DEMİRTAŞ