Şehrim şehre benzemez
köyüm köy değil sensiz
nakıstır her tahayyül
hangi tablo tamam sensiz.
Baharda yazda güzelsin
Enkazın karanlığında bir başına
belki konuşamıyorsun
nefes alabilsen bari kolayca
mümkün olsa da dönebilsen
bir yandan diğer yana
bir halden başka hale
Ne dağ bekletir emaneti
ne bir ağaç, ne bir ot
çabalar gücü yettiğince
lakin bir tek sen, ey insan
bir tek sen
bu kadar lakayt
Dolaştım sokaklarını kadim şehrin
sanki bir zaman yolcusuydum
hiç yabancılık çekmedim nedense
yolları, taşları, asırlık ağaçları
ne hazindir bir bilsen şahit oldukları...
Gel sen ey dost
nicedir ararım yakınlığını
ne halden anlayanım var
ne ortak kederime
varlık iddiasında meğer
bu hayat çekilesi değil
Bana kim olduğunu söyleme
bir cana haksız kıydın mı
bir yetimi kırdın mı onu söyle
harama el, masuma dil uzattın mı
zalime meylettin, zulme rıza mı gösterdin
methiye mi düzdün zorbalara
Her güne yeni umutlarla uyandım
umut etmek yaşamak diye kandım
yitirmedim ama bütün heyecanımı
gerçeğin duvarına toslayıp uyandım.
Kaf dağını aşmak için koyulduğum yola
yıllarımı harcadım vermeden mola
(Leyl Suresi Tefsiri)
Rahman, Rahim Allah adıyla...
Ant olsun örten geceye
ve barındırdıklarına
onun örtüsünü kaldıran aydınlatıcı gündüze
Bütün felaketler toplanıp geliyor sanki
yecüc ve mecuc seddi yıkılmış artık
yeni bir şafağa gebedir zaman
ancak her doğum gibi sancılı olacak...
Düşman bütün gücüyle ortada
İnsanlığımı ellerinde tutan merhamet
duyguların karanlığında beni yalnız koma
tut elimden, fikirlerin çölünde çaresiz bırakma
örerken ağlarını gaddarlık
daralır hayat alanım günbegün
gel, sen ey rahmet rüzgarı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!