Orhan Afacan Şiirleri - Şair Orhan Afacan

En küçük,en masum kurbandı Elif.
Eller öpüp harçlık toplayacaktı.
Diğer çocukların yaşı muhtelif.
Hepside okula başlayacaktı.

Bayram günlerinde Bismil'de,İl'de

Erbil’deki çuvaldan, Kışladaki direğe.
Nice hançerlenmeler yapıldı bu yüreğe.

Teröristin girdiği yer bir askeri kışla.
Güvenlik zafiyeti besbelli bir bakışla.

Savaşa en modern silah yapanla.
Savaşı elinde taşlı, sapanla
Savaşla doğuldu, büyüdü kanla
Gazeli Mülteci yok ortalıkta.

Çocuğun askere hesap soruşu.

“”Var olma usulüm üç””
Beden, ruhuma duvar.
Bu dünyada kalmam güç-1
Fıtratımda ölüm var.

Kendimi atmam riske.

Geçtiğin yollara alnımı koydum
Gözyaşlarım ile toprağı oydum
Acını, aşkını bir başka duydum
Bekliyorum seni Ravzanın önünde
Bir kere göreyim fani ömrümde.

Akıllar durduracak büyüklükte.
Sanırım oluşu ilktir tarihte.
Gözleri hedefte,eli tetikte
Kör olasıca Terör Viyadükte.

Saldırı,nişancı çok profesyonel.

Ayetle dalga geçer, peygamberi tacizler.
Gönülleri mühürlü, akılları acizler.

Sağır, dilsiz diyanette müftüler, vaizler.
Demek tayin için hazır durumda valizler.

Çekirdekler çatlayıp filizlenir.
Fark etmedinmi hiç ey kör, ey şaşkın.
Çekirdekte doğum, ölüm gizlenir
Fark etmedinmi hiç ey kör, ey şaşkın.

Güneş, ayla gece, gün hesaplanır.

İnce, ince yağsın yağmur.
Toprak olsun biraz çamur.
Parça, parça yapıp hamur.
Doya, doya oynayayım.

Kirlensin hep üstüm, başım.

Cesetlerle dolu üstü kumların.
Hazardan mı geldi acaba füze.?
Ahıdır, Suriyeli masumların.
Düşünün, eğip başınızı önünüze.

Müslim kıtali leke dününüze.