Berfo Şiiri - Cemal Şener

Saçları örülü bir
Berfo çiçeği geçiyor
Çölün ortasından
Güneş başına vurmuş
Toprak susuzluktan
İnsanlık ise
hayasızlıktan
Çatlıyor

Berfonun Örgülerinde
Elleri nasırlı bir
Ananın emeği
Göz nuru ile attığı İmleği
ve
Bir halkın yarım kalmış
hikayesi vardı

Bir el uzanıyor Berfonun
Sırma saçlarına
O el insanlığın eli değildi
İlkel bir çağdan kalma
Cehaletin ta kendisiydi

Berfonun
Tek örgülü kara
Saçlarını kesiyorlardı
Her bıçak darbesi ile
Aslında insanlığı
Yok ediyorlardı

Bu coğrafyada
Toprak kana doymuştu
Gökyüzü utancını saklıyordu
Tanrı adına konuşanlar
Tanrıyı en çokta onlar
yaralıyordu

Berfo çiçeği
Başını asla eğmiyordu
Çünkü eğerse
Bilir ki Çöl büyürdü
Daha fazla
Zulüm kök salar ve
İnsanlık berfom ile ölürdü