Ören yollarında yürüyorum yavaş yavaş
Yolun solunda deryalar,
Sağında el ele tutuşan mutlu insanlar,
Benim içimde buruk bir sevinç.
Yalnızım dalmışım sevdalara
Semalara, martılara
Yine sen varsın aklımda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta