Gündüz geceye varınca
Bedenim kül olunca ordayım,
Hasrete sıktığım mermiler,
Birgün hedefi tutunca ordayım.
Yalnızlığın adını koyduğum bu sensiz gecelerden birinde,
Hüzne bulanan gözyaşlarım dinince ordayım,
Hayat denen satrancın şahını,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta