Ordan da kalk Şiiri - Alican Cullaz

Susmanın eline bakan anıların gözleri...
Meydanda sustuk hepimiz; darağacında kelimelerimiz.
Herkesleşen bir ağıttır, hiç kimseye söylenmeyen feryat.
Parmaklarla işaret edilen, kapıdan çıkamayan ölülerimiz.
Bir başka göze eğreti gelen evlerimiz, eşiklerimiz.
Sinmiş cihan cebime, tetiktir gezegenimiz.
​İçimiz kevgir; herkes kalbur ve herkes delik deşiktir.
Oranın kuşları, bizim bulutlardan sessizdir.
Sıradan bir ölümü tabutlayan, sürüleri güden çiçeklerimizdir.
​Koşun ağalar, beyler...
Soteler kimliğimiz, siteler kimsesizliğimiz.
Gençliğimizin vergisiydi, düşene el vermemiz.