İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben de çok özledim köyümü, yazın gidince yalınayak toprak yollarında dolaşacağım.
Nerede olursa olsun, ne olursa olsun insan doğduğu toprakları unutamıyor. Yüreğinize sağlık. Selamlar.
Köye hasret, doğduğu toprağa özlemin doruk noktası bence... Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta