Orda biri var mı ? Şiiri - Şeyma Karakoç

çıkış ne tarafta?
bazen başkalarını üzmemek için karar vermeyiz . ya bir yerlerde çok seveceğimiz insanlar yaşıyorsa ve biz sadece onları henüz tanımamışsak. ve her şey şu an’a bağlıysa…
geçen gün öğrencim benden bir şey istedi, onun bu isteği kendime bu soruyu sordurttu ..
derin düşüncelere daldım.
..
olay:
üzerimde daima taşıdığım bir kolye var.
kabe’yi ilk gördüğünde ettiğin dua kabul olurmuş.
ben de şöyle söyledim: ‘bu kolyeye dokunarak ettiğim tüm dualar olsun’
öğrencim: - LGS den tam puan almamı diler misiniz?
şöyle cevap verdim:
seni çok seviyorum. seninle tanıştık çünkü bu okulu tercih ettim. ya başka bir yerde başka bir okulda seni sevdiğim gibi bir öğrencim varsa ve ben sadece o okulu tercih etmediğim için bunu bilmiyorsam.. o öğrenciyle hiç karşılaşmadıysam.
belki de onu senden daha çok seversem, o zaman sana bu duayı eder miydim bilmiyorum. böyle önemli bir kararı verir miydim bilmiyorum.
o an öğrencim belki de üzüldü (üzülmedi de :))
şunu demek istiyorum; bazen birilerini üzmemek için gelecekte hiç üzmemek isteyeceğimiz kişileri üzüyoruz belki de.
sanki elimde bir sihirli değnek var ve ben gerçekten arzuladığım , kendimden-benliğimden emin olduğum durumlarda, o sihre dokunuyorum.
sonra çok derin düşüncelere daldım. hakikaten , ya gerçekten verdiğin her karar veya vermediğin her karar gelecekte bir şeye dokunuyorsa ve ben yani sen bunu bilmiyorsamn.
belki de çok çok sevdiğim insanlar, durumlar ve olaylar varsa , yine de şu an ki anlık hevesleri ister miydim miydin?
işte bu çoğu zaman beni durduran , hatta hayata bağlayan bir felsefe oldu.
ne tamamen gelecek odaklı, ne de pamuk şekeri elinden alınmış çocuklar gibi anlık heveslere düşkün.
bu beni merkezime götüren en derin soru..
ve cevap belki de başka birinin bu soruyu kendine sorduğu noktada başlıyor …
merhaba ben şeyma
gelecekten geliyorum , gelecekten geçmişe yazıyorum.
orda biri var mı ?