eridiğinde buzullar
aksinde dağları
suyun üstü ve altında
su şefaftır
sır aşikar...
göz kubenin çatısı
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Ve buzullar eridiğinde bildiğimiz dünya değişik bir dünya olacak. Belki çoğu için kıyamet gelecek. Kalan için ise, bu günkünden farklı bir dünya. Şekil olarak. Ama sanıyorum insanlık değerleri yine hep aynı kalacak. Zulmedenler, zulmedilenler. Sömürenler, sömürülenler gibi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta